Buiten schijnt een schuchter lentezonnetje wanneer Nathalie Van Renterghem, Elke Janssen, Marc Breban en Frank De Block samenkomen in de Improvisio te Leuven. Samen met Improfeest bijten ze de spits af van een spannende nieuwe reeks op onze website: de groep van de maand.
Inspinazie was een van de pioniers in het Vlaamse improwezen, en tot op de dag van vandaag staan ze zowel in de wereld van de professionele als de amateur-improvisatie hoog aangeschreven. Deze maand organiseren ze Inspinazie XL, hoewel ze eerder bekend stonden voor hun jaarlijks internationaal improvisatiefestival te Leuven. Redenen genoeg om Inspinazie beter te leren kennen!
Inspinazie Tout-Court in hun natuurlijk habitat: Het Wagenhuys te Leuven. (© Johan Reynders)
Geschiedenis
Eerste stapjes
Eind 1993 waren Leen De Koker, Bo Loosen, Marc Breban en Nathalie Van Renterghem samen actief bij de jeugdorganisatie TOPvakantie. Elk jaar werd er een monitorendag georganiseerd voor de animatoren van de groep. Toen Marc gevraagd werd om een deel van de grote show die altijd gepaard gaat met deze speciale dag op zich te nemen, kwam hij op het idee om met een aantal collega’s een improvisatie-optreden te proberen. Marc volgde toen al impro-cursussen via Wisper bij niemand minder dan Michiel De Vlieger. Uiteindelijk sloeg Marc erin om 16 mensen warm te krijgen voor zijn plan, en na enkele maanden trainen was daar het grote moment: een impro-show voor de honderden monitoren in april 1994.
Om het spreekwoordelijke zwarte gat op te vullen, werd dit grote succes nog eens herhaald op de monitorendag van 1995. Ondertussen had Marc zich aangesloten bij de BIL, maar de rest van het prille Inspinazie bleef na de tweede show toch wat op zijn honger zitten.
Inspinazie wordt geboren
Inspinazie in de vroegere jaren...
Op 1 januari 1996 werd de knoop doorgehakt: de oorspronkelijke groep van monitorencollega’s ging op eigen initiatief verdergaan met improvisatie en richtte daartoe een VZW op. Vol ambitie huurden ze een eigen trainingsruimte bij Tour & Taxis te Brussel voor hun talrijke intensieve trainingen. Later waren er zelfs plannen om er een eigen theaterzaal op te bouwen, maar de onzekere toekomst van het pand dwong hen in 1999 uiteindelijk toch om uit te wijken. Ondertussen hadden Suzanne Kempeneers en Ingrid Crollet zich ook aangesloten bij de groep.
Inspinazie was de eerste tien jaren een echte duiventil met in die periode trainingssessies van drie tot twintig personen. Toch waren er heel wat honkvaste spelers die jarenlang een enorme boost gaven aan de groep. Inspinazie trainde wekelijks, speelde in Antwerpen, Gent, Hasselt en Leuven, zomerde jaren achter elkaar intensief op Theater aan Zee en heel wat mensen volgden waar ze konden workshops en cursussen, onder andere bij Keith Johnstone zelf in Canada.
Na enkele jaren ontstond er een — voor vele groepen herkenbaar — spanningsveld tussen de leden die wekelijks eerder hun hobby kwamen beleven, en zij die echt verder wilden gaan met improvisatietheater. In deze periode werd onder andere de nieuwe groep Wappy La Max onder het doopvont gehouden door een aantal Inspinaziespelers (o.a. David Derwael en Steven Beersmans)
Inspinazie goes professional
Inspinazie hard aan het werk. 
In 2002 ging een deel van de Inspinazie-spelers professioneel. Marc en Nathalie richten Inspinazie bvba op en commercialiseren improvoorstellingen voor bedrijven, animaties en de Riddershow. Samen met Suzanne, Ingrid en Wim Verbeke vormden ze daarnaast Inspinazie Focus dat vandaag nog steeds workshops en trainingen aanbiedt. Vandaag de dag vormt dit een duidelijk geheel en dragen Leen, Nathalie, Suzanne en Marc samen `Inspinazie’ waarin alle professionele activiteiten die rechtsreeks met improvisatietheater te maken hebben, gehuisd worden.
Een hele week lang 2 keer per dag impro op de dijk onder een bloedhete zon met in het cabarettheater nog een nachtvoorstelling... Heroïsch!
Voor Inspinazie Tout-Court (de vzw) zijn die laatste jaren behoorlijk woelig geweest. Met het groeien kwamen logischerwijs ook de groeipijnen. Na verwoede pogingen om de groep op één lijn te houden met een artistieke raad, afgelijnde werkgroepen, duidelijk taken, specifieke functies en zelfs een welkomstbrochure voelde Inspinazie echter al snel te veel aan als een school.
In 2006 werd dit voor de meesten onder hen te veel, en werd wellicht de moeilijkste beslissing in de geschiedenis van de groep genomen: heel wat mensen moesten de groep verlaten. Uiteindelijk bleven Elke, Leen, Marc, Nathalie, Ingrid, Suzanne en Thierry Willemaers over als spelers, Bo met David Deprez als lichtimprovisatoren, en Christoph Van Doninck als presentator.
Het tweede internationaal improfestival van Inspinazie was al een groot succes.
Leen Broucke bleef een drijvende kracht achter de internationale festivals die Inspinazie jaarlijks organiseerde. Ondertussen is er al enkele jaren een vaste pianist, Peter Van Riet, die zich het laatste jaar laat vergezellen door Kevin Decock op de gitaar. Jan Brocatus en Eva Van Eynde ondersteunen de groep voor organisatorische aspecten.
Deze beslissing bleek de juiste te zijn geweest, en met recentelijk nog enkele wijzigingen in de spelersgroep (zo vertrok Thierry en kwamen Alain Rinckhout en Frank De Block er bij) staat er vandaag een dynamisch team klaar om het publiek telkens weer te verbazen met mooie longformimprovisatie.
Focus op Longform
Inspinazie Tout-Court focust nu vijf jaar bijna uitsluitend op longform. Een deel van het publiek heeft afgehaakt en mist de wedstrijdformules en games. Een stuk nieuw publiek werd aangeboord. Heel wat mensen genieten van beide en de spelers zelf trachten het beste van beide hoofdvormen te verenigen: rijke verhalen met uitgewerkte personages enerzijds en spontaan gekruid spel anderzijds. Dat is een weg waar hard aan getimmerd is. Het eerste longformjaar waren de verhalen technisch netjes maar heel erg binnen de lijntjes. Ook op het vlak van vorm blijft het een evenwichtsoefening: een al te origineel of complex `format’ kan het echte improspel belemmeren en er een mentaal hindernissenparcours van maken (voor spelers én publiek). Inspinazie Tout-Court heeft in de afgelopen jaren heel wat formats uitgewerkt en op scène gebracht. `Alice’ is hun meest open vorm: een titel of een woord en de spelers zijn vertrokken… een of meer verhalen die al dan niet elkaars pad kruisen, alles kan en alles mag.
Met hun longforms schenkt Inspinazie het publiek moeiteloos een lach en een traan. (© Johan Reynders)
Internationale Improvisatiefestivals
De internationale festivals brachten jaar na jaar de beste improvisatiegroepen naar Leuven.
In 2010 zal de hele improvisatiewereld een groot festival moeten missen. De afgelopen acht jaren organiseerde Inspinazie maar liefst zeven keer het Internationeel Improvisatiefestival in Leuven, met telkens wereldberoemde groepen van over de oceaan (Australië, Verenigde Staten, Colombia, Nieuw-Zeeland, noem maar op…) en Europese kwaliteitsgroepen (Noorwegen, Zweden, Finland, Tsjechië, Frankrijk, … zijn allemaal de revue gepasseerd). Een hele week lang brachten zij voor het Belgische publiek het beste wat er te krijgen valt in het wereldwijde longformaanbod.
Hoe het begon? In 2001 had Marc het lumineuze idee om Inspinazie zichzelf te laten uitnodigen voor het internationale improfestival van Amsterdam. Dit was zo een overweldigend succes, dat ze vrijwel onmiddellijk beslisten om het jaar erna een eigen festival uit de grond te stampen.
Inspinazie organiseerde ook de eerste Vlaamse Micetros, de voorlopers van het VIF (Vlaams Improfestival) vandaag.
Ze kopieerden het concept van Amsterdam. Dit is erg gegeerd in de hele wereld, maar komt jammer genoeg weinig voor. Het idee is om geen individuele spelers uit te nodigen, maar steevast te gaan voor hele groepen. Elke groep keek er dan ook naar uit om in Leuven het beste van zichzelf te kunnen geven. Omdat deze spelers meestal al jarenlang samen trainden in hun thuisland, lag de kwaliteitslat van de optredens dan ook keer op keer onverbiddellijk hoog.
Door de steeds moeilijker verkrijgbare subsidies voor hun festival en een te kleine groep organisatoren om op terug te vallen, heeft Inspinazie vorig jaar jammer genoeg besloten om te stoppen met deze traditie. Maar ze zeggen nooit nooit naturlijk…
Inspinazie XS
Wie Inspinazie zegt, denkt automatisch ook aan Inspinazie XS, de jongerengroep onder leiding van Leen en Nathalie.
Inspinazie XS, de jongerenploeg van Inspinazie
Op hun eerste internationaal festivals, bereidde Inspinazie in samenwerking met Mooss en Wisper telkens een aantal jongeren (12 tot 18 jaar) in 5 halve dagen voor op een toonmoment op het festival zelf. Toen Mooss later echter ophield met hun open aanbod, en Wisper enkel nog volwassenen ging aanspreken, beslisten Leen en Nathalie om op eigen houtje verder te gaan met deze jongeren. Inspinazie XS werd geboren.
Hun inspanningen zijn niet voor niets geweest, want recentelijk, 8 jaar later, besloten een aantal `anciens’ van Inspinazie XS om onafhankelijk de improwereld in te stappen, onder de werknaam Tabasco.
De volgende vraag
Improfeest kijkt alvast uit naar volgende maand, waarin we de Belgische Improvisatieliga (beter bekend als BIL) zullen presenteren. De vraag van Inspinazie aan hen is: Waarom ligt op een training van de BIL de focus steevast op het leuk samenspelen, maar zit op de patinoire het competitie-element niet alleen in de format, maar ook in de spelers zelf?
Heb je opmerkingen of wil je gewoon iets kwijt tegen Inspinazie? Laat het hieronder weten!
Knap artikel. Het toont voortreffelijk het belang en de invloed van inspinazie voor de ‘look en feel’ van improvisatie vandaag in Vlaanderen. Chapeau! Al heb ik hier en daar wel bedenkingen bij de strategieën die Inspinazie volgde doorheen de jaren of bij hun incrowd-sfeertje, ze wegen niet op ten opzichte van hun grote verdiensten: hun vormingsaanbod, hun hang naar kwaliteit, hun afkeer van platte commercie of billenkletserij, hun knappe festivals met een internationale blik. Inspinazie was steeds vernieuwer, trendzetter, waar vele nieuwe improgroepen zich onbewust aan spiegelden. De vele uren trainingsbegeleiding door Marc, Nathalie en Leen zijn daar natuurlijk niet vreemd aan. Een stevige dankjewel.
Wim (Improfiel vzw)